Thursday, November 15, 2007

Eitt skemmtilegasta bardagaatriði bíósögunnar.

The Pink Panther Strikes Again




Inspector Clouseu og góðvinur hans Kato búa saman og skemmta sér við það að hrekkja hvorn annan og berjast með bambusstöngum og ninjakylfjum sem liggja um alla gjörvalla íbúðina. Hrikalega fyndið. Öll myndin er það.
Ég endurnýjaði kynnin við skannan minn í gær og hér eru nokkrar myndir úr fortíðinni sem mér fannst skemmtilegar. Þær ættu að vera nokkurnvegin í tímaröð...


Ég var alveg gáttuð, mér finnst mamma svo falleg þarna... og öll fötin sem hún var í á þessum tíma voru svo glæsileg.

Mamma á Ítalíu
Frá þeim tímum þegar mamma var í leyniþjónustunni. Þarna er hún á Ítalíu.
Hér eru pabbi og Anna Lára (stóra systir) litla álfabarnið í rassabaði 1984.


Börn

Stundum er nammiskálin barnsins eini vinur.
Mamma hótaði að nota þessa sem jólakort einu sinni og senda öllum ættingjunum ef við myndum ekki taka til í herberginu.


Anna Lára, ég og Arna Björk litla frænka.

Uppáhaldsstaðurinn minn þegar ég var lítil. Ég sat oft þarna í langan tíma 'lesandi' Andrésar andar blöð.


Flepp!

Monday, November 05, 2007

Dauðaheldir hlutir

Gat ekki sofið í nótt þannig að ég er búin að fyrirbyggja yfirlið þennan fyrri part 10 tíma skóladagsins míns með því að drekka rúman lítra af kaffi.

Einhvernvegin tókst mér að vera í transi um helgina þannig að ég hugsaði ekki snefil um skólann. Töskurnar voru kyrrar, á sama stað og ég skildi þær eftir á föstudaginn, í morgun. Var ekkert búin að lesa í Óvinafagnaði , sem var tímaritgerð úr í fyrsta tíma í dag, þannig að ég skrópaði og ákvað að horfa á Death Proof eftir Tarantino í fyrsta sinn í staðinn. Þó ég vilji reyna að standa mig sem best í skólanum koma fyrir ýmis kæruleysisatvik, en sem betur fer hafði ég efni á því eftir að hafa fengið yfir 9 í öllum prófum og verkefnum sem verið hafa þessa önnina í íslensku. Go ég!... eða þangað til núna allavega.





Já, aftur að Death Proof. Núna upp á síðkastið hef ég séð færri og færri nýjar myndir fyrir utan þessar tvær gamanmyndir sem ég var dregin á, Rush hour 3 og Superbad, sem voru vel undir meðallagi. Ókey, Superbad var ágætis afþreying miðað við venjulegu unglingagamanmyndirnar en djöful fór hún samt í taugarnar á mér. Rush Hour tók sætið frá Maid in Manhattan sem versta mynd sem ég hef farið á.
Þetta var flott mynd hjá Tarantino. Hann er mjög góður í að taka element frá öðrum myndum og gera þau að sínu eigin. Samtölin voru flott, persónurnar hæfilega ýktar, hasarinn var taugatrekkjandi og slapp við að vera langdreginn. Rosalega skemmti ég mér svo vel yfir makalegum málagjöldum sumra. Það er alltaf geðveikt að sjá vonda karlinn barinn í klessu. Það var svolítið leiðinlegt að horfa á hana ein í skólanum. Þetta er félagsskapsmynd. Já, ég var að búa til orð, eða þykjast gera það. Núna eru til óteljandi orð yfir tegundir af tónlist og bíómyndum. Það er til eitthvað sem heitir 'weird new america' og annað sem heitir 'terrorcore'. Svo er uppáhaldið mitt 'emotron' en það ætla ég að nefna köttinn minn.
Death Proof fær 4/5

AAAAAAH!

Hellingur af frírri tónlist hér


Ég elska atease music forum.

Thursday, November 01, 2007